Jednym z najczęstszych oraz najbardziej problematycznym zagadnieniem w ocenie stanu technicznego dopuszczenia do użytkowania sprzętu szalunkowego, jakimi są płyty szalunkowe jest ocena zniszczeń i ich klasyfikacja. Dla wielu ludzi związanych z branżą budowlaną temat ten to swoiste tabu. Aby wyjaśnić sposób postępowania przy ocenie zniszczeń i uszkodzeń płyty szalunkowej, a konkretnie ich poszycia podamy kilka przykładów uszkodzeń oraz kryteria rozpatrzenia ich względem kosztów naprawy bądź wymiany.

W celu podjęcia oceny prawidłowej klasyfikacji stworzony został system oceny zniszczeń tab.1 przedstawia klasyfikację uszkodzeń i zniszczeń w zakresie rys i ubytków w płycie poszycia szalunku ściennego.

Tab.1 Kryteria uszkodzeń poszycia sklejki szalunkowej.

W takim układzie jasno i klarownie przedstawiono system konserwacji, napraw i zniszczeń. Dla przykładu rozpatrzymy płytę szalunkową jak wzór do analizy. Jak widać na zdjęciu nr 1 przedstawiono płytę z licznymi uszkodzeniami. Na zdjęciu nr 2 ta sama płyta jest poddana analizie i klasyfikacji uszkodzeń. Schemat oznaczeń przyjęty z tabeli 1, określa zakres napraw, który znajduje swój odpowiednik w cenniku.

Analiza polega na dopasowaniu uszkodzeń do kryterium podanym w schemacie tabeli 1. Mianowicie w pierwszej kolejności określamy nr uszkodzenia, a następnie kod wynikający z tabeli czyli: rysa nr 1 jest rysą o długości pomiędzy 15, a 30 cm oraz szerokości poniżej 0,5cm. Dla takiego rodzaju rys wybieramy kod R5 który charakterystyczny jest dla rys o szerokości do 0,5cm. Następnie z tabeli dobieramy kolejną wartość dotyczącą długości rysy i w zależności od jej wartości do 2 cm podlega ona konserwacji i nie skutkuje obciążeniem klienta. Natomiast rysy w zakresie B (2-8cm), C (8-15cm), D (15-30cm) oraz E (30-50cm lub powyżej) dopasowane są do wartości cenowych potrzebnych na naprawę uszkodzeń w takim zakresie. Kompletny kod uszkodzeni w tym przypadku gdy rysa mieści się w przedziale długości 15-30cm wynosi R5D. I kolejno dla poszczególnych rys nr 2-R5D, 3-R5C, 4-R5C, 5-R6C i R5B, 7 R5C. Nr 6 uszkodzenia jest klasyfikowany jako ubytek, nie jako rysa. Dlatego kod takiego uszkodzenia jest określony na R1B. Czyli  R1 jako otwór lub ubytek w poszyciu nieprzelotowy. Zakres powierzchni średnicy okręgu w którym mieści się dane uszkodzenie jest określone w tabeli jako litera B, więc mieści się w przedziale 3-30mm średnicy.

Sposób naprawy dobierany jest indywidualnie do występującego uszkodzenia. Mamy do wyboru kilka metod. Dwie podstawowe to użycie fleków czyli krążków lub fasoli wykonanych ze sklejki szalunkowej pokrytej filmem fenylowym. Wykonywany jest frez w miejscu uszkodzenia o kształcie fleka, następnie za pomocą specjalnego kleju wkleja się fleka, wyciera nadmiar kleju. Drugim sposobem jest usuwanie uszkodzenia poprzez wykonanie frezowania w kształcie uszkodzenia, następnie oczyszczenie otworu aby pozbyć się drobinek wiórów. Wykonanie naprawy odbywa się przy pomocy specjalistycznego tworzywa które po podgrzaniu przybiera formę płynną i wypełnia szczelnie ubytek, a nadmiar tworzywa w postaci wypływki jest ścinany poprzez specjalne narzędzie. Obie formy są bardzo szybki i estetyczne oraz zapewniają gładkość powierzchni. Tak naprawione płyty trafiają ponownie do puli magazynowej mogącej obsługiwać plan prac betoniarskich na budowach.

Opracował

Kierownik techniczny ds. rozwoju

Jakub Pietrzak